Το αναρτώ κανονικά κ όχι ως σχόλιο, γιατί πραγματικά συμπεριλαμβάνει όλα όσα θέλω να πω. Ο πρωθυπουργός έκανε μια δήλωση εχτές:
«Όσοι διαδηλώνουν όχι µόνοστην Ελλάδα, αλλά σε τόσες πλατείες ανά τον κόσµο, απευθύνονται σε εθνικά συστήµατα δηµοκρατίας, τα οποία σήµερα είναι αδύναµα, πολύ πιο αδύναµα από ό,τι παλιά. Πέρα δηλαδή από τις ενδογενείς τους ατέλειες, που πρέπει και αυτές να αλλάξουν για να αντιµετωπιστούν, αιχµαλωτίζονται από παγκόσµιες εξουσίες και από τις αδυναµίες ενός παγκόσµιου ή περιφερειακού συστήµατος».
(από Τα Νεα
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=4633745 )
Για εμένα αυτό είναι οι αγανακτισμένοι. Ο σκοπός μας δεν είναι προσωπικός, δεν κατεβαίνω για να διαδηλώσω για τις αλλαγές στην παιδεία, για τη μείωση μισθών, για την συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους. Επιτέλους καταλάβαμε ότι αυτά δεν είναι το πρόβλημα, αλλά τα συμπτώματα του προβλήματος. Το πρόβλημα είναι το ευρωπαϊκό και παγκόσμιο σύστημα, το καπιταλιστικό και φασιστικό σύστημα που προσπαθούν να περάσουν ανά τον κόσμο. Είμαστε στις πλατείες για να δηλώσουμε την παρουσία μας κ την αντίθεσή μας σε αυτό, στην ρίζα του προβλήματος. Είμαστε εκεί για να δείξουμε στην Ευρωπαϊκή βουλή ότι το καπιταλιστικό σύστημα δεν είναι δυνατό να εφαρμοστεί κ πρέπει να αλλάξει. Για εμένα, να γίνει πιο σοσιαλιστικό. Με το να είμαι εκεί, τους δείχνω πως δε διατίθεμαι να εξαθλιωθώ για κανένα κεφάλαιο. Είτε θα υπάρξει σοσιαλιστική Ευρώπη, είτε δε θα υπάρξει καθόλου. Αυτό είναι το δικό μου μήνυμα.
Θέλω να πιστεύω ότι το ίδιο θέλει κ ο Παπανδρέου. Και πιστεύω ότι όσο πιο ισχυροί είναι οι "αγανακτισμένοι", τόσο περισσότερη δύναμη δίνουμε στα χέρια του να διεκδικήσει μια σοσιαλιστική Ευρώπη. Μας έδειξε ότι σε μια καπιταλιστική Ευρώπη δεν είναι δυνατόν να επιβιώνει μια σοσιαλιστική Ελλάδα. Ας του δώσουμε τη δύναμη.
Κ για να το πάω λίγο πιο πέρα, εάν καταφέρουμε πραγματικά μια σοσιαλιστική Ευρώπη, τότε θα έχουμε μια ελπίδα ως Ευρώπη να επηρεάσουμε το παγκόσμιο σκηνικό. Τότε θα αρχίσουν οι αλυσιδωτές αντιδράσεις. Η παγκόσμια δημοκρατία, ας αρχίσει σήμερα από την πλατεία συντάγματος. Οκ, το παρατράβηξα, αλλά είναι κ αυτό ένα όραμα. Κ επειδή για πρώτη φορά αγωνιζόμαστε για όλους, μπορώ να πω ότι δεν αγωνίζομαι μόνο για τον πολίτη της Ευρώπης αλλά κ για τον εργάτη της Ινδίας.
Στο ίδιο άρθρο αναφέρονται κ κάποιοι που προκάλεσαν τη βια. Ευτυχώς δε τα κατάφεραν. Από τη μια πλευρά αυτό είναι το ωραίο των αγανακτισμένων. Ότι εμπεριέχει όλους, τον αναρχικό, τον σοσιαλιστή, τον ανεξάρτητο, ακόμα κ τον παρτάκια. Τον μεγάλο τον μικρό, τον εργαζόμενο, τον άνεργο, άντρες, γυναίκες κλπ. Αυτή είναι η ομορφιά του. Όλοι λέμε κάτι κοινό: αυτό που ζούμε δε μας αρέσει. Συμφωνούμε όλοι σ' αυτό. Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο λοιπόν, είναι λογικό καθένας να θέλει να εκφραστεί με τον δικό του τρόπο. Και είναι λογικό μέσα στο "όλο" να υπάρχουν κ αυτοί που γουστάρουν τη βια, να υπάρχουν κ οι αφελείς, ακόμα κ αυτοί που εξυπηρετούν συμφέροντα.
Από την άλλη μεριά όμως, το δεύτερο χαρακτηριστικό που ενώνει τους αγανακτισμένους είναι η ειρήνη. Η ειρηνική διαδήλωση. Η έξυπνη διαδήλωση. Απευθυνόμαστε στους μπάτσους; Ποιος ασχολείται μαζί τους; Πώς θα τους δείξουμε ότι είναι άκυρο να βρίσκονται εκεί; Ότι δε μας αφορούν κ η παρουσία τους είναι άχρηστη; Αδυνατώ να πιστέψω πως αυτό που πιστεύουν κάποιοι είναι ότι ο όποιος δημόσιος υπάλληλος φρουρεί τη βουλή είναι το πρόβλημά μας σήμερα. Ότι οι λύσεις θα δοθούν αν ένας όχλος καταφέρει και κάνει ντου στη βουλή. Να κάνει τι; Να τα σπάσει; Λοιπόν είμαι βέβαιη πως αυτή η κίνηση εξυπηρετεί σκοπιμότητες, γι' αυτό κ πάση θυσία πρέπει εμείς οι αγανακτισμένοι να απωθήσουμε κ να προστατέψουμε την διαμαρτυρία των όλων από τα συμφέροντα των πουλημένων γνωστών-άγνωστων.
Γι' αυτό πρέπει να είμαστε εκεί. Για να μη τολμούν να εμφανίζονται αυτοί οι ανόητοι. Αυτοί είναι η μόνη μας αδυναμία. Τώρα είναι το κρίσιμο σημείο. Αν καταφέρουμε να εξαλείψουμε τέτοια φαινόμενα, θα έχουμε πετύχει την πρώτη μεγάλη μας νίκη. Γι΄αυτόν τον ένα αγανακτισμένο που βρήκε το κουράγιο και φώναξε τη στιγμή εκείνη "όχι βια", πρέπει να είμαστε εκεί. Για να είμαστε κι εμείς μαζί του να φωνάζουμε με όλη τη δύναμη της ψυχής μας.
Πιστεύω πως ο Παπανδρέου θα κάνει ότι μπορεί για να διατηρηθεί η ειρηνικότητα των αγανακτισμένων. Εύχομαι να το αποδείξει στο μέλλον. Έκανα πολλές σκέψεις τελευταία σχετικά με τον πρωθυπουργό μας, αλλά αυτή η δήλωση με ενθουσίασε . Ο άνθρωπος θέλει σοσιαλισμό, κ άρπαξε την πρώτη ευκαιρία που το δόθηκε για να το πει. Έστω και έμμεσα.
Λοιπόν δεν έχω χρόνο κ ίσως η ανάρτησή μου δεν είναι πολύ προσεγμένη. Μάλλον κάπως έτσι θα ναι όλα όσα έχω να πω. Αλλά αποφάσισα ότι καλύτερα έτσι παρά καθόλου. Είμαστε κ εμείς εδώ κ πρέπει να το δείξουμε τώρα, σήμερα, με όποιον τρόπο βρίσκουμε.
Τώρα είναι η ευκαιρία μας.
PS: Epta Vian πολύ ωραία η τοποθέτησή σου, θα σου απαντήσω σύντομα!!